Obchody 660-lecia wsi Solca Wielka

Miejscowość Solca Wielka istnieje już co najmniej 660 lat. Z tym przekonaniem większość jej mieszkańców świętowała 5 listopada br. tak pokaźny jubileusz. Uroczyste obchody 660-lecia wsi Solca Wielka rozpoczęto mszą świętą w miejscowym kościele w intencji wszystkich mieszkańców. Naturalnie, tę jubileuszową mszę odprawił Proboszcz Parafii św. Wawrzyńca w Solcy Wielkiej ks. Andrzej Borczyk. W soleckiej świątyni zgromadzili się licznie mieszkańcy „wiekowej jubilatki” oraz wielu zaproszonych gości, których ks. Proboszcz serdecznie powitał. Samorząd naszej gminy reprezentował Wójt Tomasz Komorowski w towarzystwie swej małżonki oraz Przewodniczący Rady Gminy Waldemar Szcześniak. Znaczną część okolicznościowego kazania ks. Andrzej Borczyk poświęcił historii 660. letniej Solcy, a mianowicie, przedstawił świętującym swój jubileusz solczanom oraz obecnym gościom - genezę wsi Solca Wielka:
„W przywileju Kazimierza Wielkiego dla arcybiskupstwa gnieźnieńskiego z 1357r. wymieniona została wieś "Solecz", niewątpliwie identyczna z Solcą Wielką. Z pewnością musiała powstać w podobnym czasie co Solca Mała. Pierwsze udokumentowane zapiski o Solcy Małej pochodzą bowiem z 31.10.1355r. Nazwa osady nawiązuje do występowania i eksploatacji solanek, co zapewne miało miejsce w okresie wczesnośredniowiecznym. W tym samym czasie w naszej wsi pobudowany został kościół. Istnieją hipotezy, że być może fundatorem kościoła około połowy XIV w. (dokładna data nieznana) był arcybiskup Jarosław Bogoria Skotnicki. W późnym średniowieczu w skład dóbr kościelnych wchodziły Pełczyska, Skromnica, Solca Mała, Solca Wielka i połowa Czerchowa. Jedynie Solca Wielka należała do arcybiskupstwa gnieźnieńskiego i wchodziła w skład klucza tumskiego. Pozostałe wymienione osady stanowiły własność kolegiaty łęczyckiej. Następna wiadomość o naszej wsi pochodzi z XV w. Informacja dotyczy lokalizacji wsi na prawie niemieckim. W tej sprawie zachował się tylko jeden dokument, z którego wiemy, że w 1404r arcybiskup gnieźnieński Mikołaj Kurowski nadał sołectwo w Solcy Wielkiej niejakiemu Janowi. Sołtysami w Solcy Wielkiej byli w kolejności szlachcice Pełka i Klemens (występujący w 2 połowie XV w.)oraz Bartłomiej Różycki z Różyc Sulimowych . W skład uposażenia sołectw wchodziły łany wolne, czyli nie obciążone żadnymi świadczeniami na rzecz pana feudalnego. Sołtys w Solcy Wielkiej w XV i początkach XVI w. posiadał 3 łany wolne, a w 1511r. 1 karczmę. Wsie, które były przenoszone na prawo niemieckie, tak jak nasza, otrzymywały określoną ilość lat wolnizny, czyli mieszkańcy zwolnieni byli z płacenia czynszów i robocizn. W ten sposób uzyskiwali niezbędny czas na pobudowanie domów i urządzenie swych gospodarstw. Istnieją dokumenty, pierwszy z 1404r., że mieszkańcy naszej wsi płacili czynsz w wysokości 30 groszy szerokich z łanu, ale w jego skład wchodziła opłata z tytułu dziesięciny. Kmiecie z Solcy Wielkiej zobowiązani byli do prac przez 4 dni w roku. Wykonywali orkę, wysiewali zboże, kosili i zwozili zboże do spichlerzy, przeprowadzali sianokosy i nawozili ziemię. Z racji sądów odbywanych przez pana feudalnego, wieś była zobowiązana trzy razy w roku gotować obiady. Z biegiem czasu świadczenia kmieci były podnoszone. W 1511r. kmiecie z Solcy Wielkiej płacili czynsz w wysokości 39 groszy i oddawali po12 korców owsa. Z tytułu sądów sprawowanych przez właściciela wsi ,płacili po 4 kwartniki z łanu dwa razy w roku, a sołtys 12 groszy raz w roku. Na początku XVI w. karczmarze płacili po 12 groszy czynszu, a zagrodnik 8 groszy. Kmiecie z nasze wsi zobowiązani byli do prac na folwarku w Tumie 2 dni w tygodniu. W 2 połowie XVI w. w Solcy Wielkiej znajdowały się już trzy karczmy, które należały do arcybiskupa, sołtysa i plebana. Należy również nadmienić, że przez naszą wieś przechodził trakt o bardzo dużym znaczeniu komunikacyjnym i handlowym. Droga z Łęczycy wiodła przez Dzierzbiętów, Konary, Solcę Małą do Solcy Wielkiej. U nas drogi się rozgałęziały. Jeden ze szlaków prowadził przez Parzęczew do Lutomierska. Drugi trakt wiódł przez Wróblew, Ozorków, Zgierz i Łódź do Tuszyna. W XVII w. a dokładnie w 1640r. z inicjatywy Jana Lipskiego herbu Łada, arcybiskupa gnieźnieńskiego, postawiono nowy budynek kościoła. Była to świątynia drewniana o konstrukcji zrębowej. Kiedy zaczął podupadać, arcybiskup gnieźnieński Antonii Ostrowski podjął decyzję o wybudowaniu w Solcy Wielkiej następnego kościoła. Świątynia z drewna kostkowego stanęła na fundamencie z kamienia i cegły dopiero w 1782r. Godność plebana w Solcy Wielkiej pozyskiwali synowie mieszczan łęczyckich lub rodzin szlacheckich. Po wojnie ze Szwecją w latach 1655-1660, skutki kryzysu demograficznego potwierdza rejestr podatkowy z 1660r. Liczba domów opodatkowanych wahała się wówczas w ilości od 3 do 10. W tym czasie w naszej wsi opodatkowanych było 5 domów. Następne rejestry podają, że w latach 1775-1790 w Solcy Wielkiej było już 25 domów, w tym 4 plebańskie i 1 dworski. W XVIII w. dobra kościelne zaczęły być przekazywane w zarząd osobom świeckim. W czasach arcybiskupa gnieźnieńskiego Antoniego Ostrowskiego, dzierżawca klucza tumskiego, w skład którego wchodziła nasza wieś, był Jan Stokowski w latach 80 XVIII w. dziedzic Sierpowa i Konar. Jan był konfederatem barskim, pełnił również kilka urzędów ziemskich, dochodząc do godności podkomorzego łęczyckiego. W 1799r. Solca Wielka stała się własnością rządu pruskiego. Weszła wówczas do dóbr rządowych Krzepocin. W 1827r. była wsią rządu Królestwa Polskiego. Posiadała nadal 25 domów mieszkalnych i 220 mieszkańców. Przed 1837r na obszarze dóbr kościelnych Solcy Wielkiej powstał folwark Tkaczew. W 1839r. kościół z drewna kostkowego odnowiono i oszalowano. Nie mamy informacji w którym roku powstał cmentarz, wiemy natomiast, ze w 1874r. nastąpiła jego odnowa, a trzy lata później otoczono go murem. Pod koniec XIX w. Solcę Wielką tworzyły: folwark, wieś, probostwo i osada karczemna. Folwark posiadał 2 domy mieszkalne i 18 mieszkańców, wieś 29 domów mieszkalnych i 191 mieszkańców, probostwo 2 domy mieszkalne i 6 mieszkańców, natomiast osada karczemna 1 dom mieszkalny i 7 mieszkańców. W 1902r. rozebrano stary kościół parafialny p. w. św. Wawrzyńca Diakona i Męczennika, a następnie wybudowano nowy, murowany, konsekrowany w 1912r. Nie wszyscy z nas pamiętają, że w czasie II wojny światowej został uszkodzony w 40%. W 1904r. w naszej wsi zbudowano szkołę podstawową. Przed 1912r. zlikwidowano folwark kościelny i w jego miejsce powstała kolonia, której właścicielami byli dawni czynszownicy i Skarb Państwa. Wieś nazwana wówczas Solcą Dużą, również należała do dawnych czynszowników. W 1914r. wieś liczyła 270 mieszkańców, probostwo 7, osada karczemna 2. Od 1864r. do 1939r. należeliśmy do gminy Tkaczew. We wrześniu 1939r. rozegrały się m.in. w Solcy Wielkiej dramatyczne walki nazwane "Bitwa nad Bzurą". Na naszym parafialnym cmentarzu pochowanych jest 155-ciu żołnierzy. Co roku we wrześniu odbywają się w naszej miejscowości uroczystości upamiętniające te wydarzenia. Jeszcze przed II wojna światową, a dokładnie w 1925r. powstała u nas Ochotnicza Straż Pożarna. Od 1954r. do 1973r. mieściła się w naszej miejscowości Gromadzka Rada Narodowa. W 1966r. powstało u nas Koło Gospodyń Wiejskich. W 1987r. rozpoczęła działalność filia Gminnej Biblioteki Publicznej w Leśmierzu, a w 2007r. w jej budynku zaczęła działać świetlica środowiskowa GOK Leśmierz. W 1995r. powstał na wsi amatorski zespół śpiewaczy. W 2006r. reaktywowano działającą od 1965r. przy O.S.P. orkiestrę dętą. W naszej wsi działała filia Spółdzielni Kółek Rolniczych oraz Kółko Rolnicze. Prężnie również działa Ludowy Klub Sportowy "Tygrys", który bierze udział w gminnym współzawodnictwie sportowym gminy Ozorków. W latach 2012-2013 wybudowano w naszej wsi nowy Ośrodek Zdrowia. Na dzień 30.06.2017r Solca Wielka liczyła 291 mieszkańców, natomiast powierzchnia gruntów rolnych wynosi 414,9 ha.”
O tyle „bogatsi” uczestnicy jubileuszowej uroczystości modlili się wspólnie za pomyślność wsi i jej mieszkańców, w czym przewodził ks. Andrzej Borczyk. Doskonałą oprawę uroczystości stanowiła Orkiestra Dęta OSP w Solcy Wielkiej oraz chór kościelny. Po komunii świętej i błogosławieństwie przemaszerowano „rynkiem soleckim” do miejscowej strażnicy, gdzie organizatorzy urządzili drugą część - świecką, obchodów 660-lecia wsi Solca Wielka. /Szersza relacja w Gminniaku/. Pao

  • solca60001
  • solca60002
  • solca60003
  • solca60004
  • solca60005
  • solca60006
  • solca60007
  • solca60008
  • solca60009
  • solca60010
  • solca60011
  • solca60012
  • solca60013
  • solca60014
  • solca60015
  • solca60016
  • solca60017
  • solca60018
  • solca60019
  • solca60020
  • solca60021
  • solca60022
  • solca60023
  • solca60024
  • solca60025
  • solca60026
  • solca60027
  • solca60028
  • solca60029
  • solca60030
  • solca60031
  • solca60032
  • solca60033
  • solca60034
  • solca60035
  • solca60036
  • solca60037
  • solca60038
  • solca60039
  • solca60040
  • solca60041
  • solca60042
  • solca60043
  • solca60044
  • solca60045
  • solca60046
  • solca60047
  • solca60048
  • solca60049
  • solca60050
  • solca60051
  • solca60052
  • solca60053
  • solca60054
  • solca60055
  • solca60056
  • solca60057
  • solca60058
  • solca60059
  • solca60060
  • solca60061
  • solca60062
  • solca60063
  • solca60064
  • solca60065
  • solca60066
  • solca60067

Simple Image Gallery Extended